505. قربان صدقه

خودم را دوست دارم. اصلا دلم میخواهد قربان صدقه ی خودم بروم. چرا که نه؟!

این که هر روز صبحِ زود بیدار شوی، توی دفترچه ی آبیِ زیبایت دو صفحه از عشق و زندگی بنویسی. موسیقی گوش بدهی، موهای سیاهت را افشان کنی و برقصی و به خدا لبخند بزنی قربان صدقه هم دارد. چند نفر توی این دنیای آشفته ی در هم پیچیده ی خاکستری، آنقدر قدرت دارند که با علم به همه ی نداشتن هایشان، با این حجم از عشق به هستی، این طوری روزشان را شروع کنند؟!!! که هر چند نفر باشند، من قربان صدقه ی آن ها هم می روم.